Спряжение глагола «inquietar-se»

Спряжение глагола inquietar-se, 1-е спряжение

inquietar-se não inquietar-seinquietar-se?
Все формыIndicativo Conjuntivo Condicional Imperativo Infinitivo Formas Impessoais

Indicativo

Presente

eu inquieto-me
tu inquietas-te
ele inquieta-se
nós inquietamo-nos
vós inquietais-vos
eles inquietam-se

Imperfeito

eu inquietava-me
tu inquietavas-te
ele inquietava-se
nós inquietávamo-nos
vós inquietáveis-vos
eles inquietavam-se

Pretérito Perfeito Simples

eu inquietei-me
tu inquietaste-te
ele inquietou-se
nós inquietamo-nos (br) / inquietámo-nos (pt)
vós inquietastes-vos
eles inquietaram-se

Pretérito Perfeito Composto

eu tenho-me inquietado
tu tens-te inquietado
ele tem-se inquietado
nós temo-nos inquietado
vós tendes-vos inquietado
eles têm-se inquietado

Mais-que-Perfeito Simples

eu inquietara-me
tu inquietaras-te
ele inquietara-se
nós inquietáramo-nos
vós inquietáreis-vos
eles inquietaram-se

Mais-que-Perfeito Composto

eu tinha-se inquietado
tu tinhas-te inquietado
ele tinha-se inquietado
nós tínhamo-nos inquietado
vós tínheis-vos inquietado
eles tinham-se inquietado

Futuro Simples

eu inquietar-me-ei
tu inquietar-te-ás
ele inquietar-se-á
nós inquietar-nos-emos
vós inquietar-vos-eis
eles inquietar-se-ão

Futuro Composto

eu ter-me-ei inquietado
tu ter-te-ás inquietado
ele ter-se-á inquietado
nós ter-nos-emos inquietado
vós ter-vos-eis inquietado
eles ter-se-ão inquietado

Indicativo

Presente

eu não inquieto-me
tu não inquietas-te
ele não inquieta-se
nós não inquietamo-nos
vós não inquietais-vos
eles não inquietam-se

Imperfeito

eu não inquietava-me
tu não inquietavas-te
ele não inquietava-se
nós não inquietávamo-nos
vós não inquietáveis-vos
eles não inquietavam-se

Pretérito Perfeito Simples

eu não inquietei-me
tu não inquietaste-te
ele não inquietou-se
nós não inquietamo-nos (br) / inquietámo-nos (pt)
vós não inquietastes-vos
eles não inquietaram-se

Pretérito Perfeito Composto

eu não tenho-me inquietado
tu não tens-te inquietado
ele não tem-se inquietado
nós não temo-nos inquietado
vós não tendes-vos inquietado
eles não têm-se inquietado

Mais-que-Perfeito Simples

eu não inquietara-me
tu não inquietaras-te
ele não inquietara-se
nós não inquietáramo-nos
vós não inquietáreis-vos
eles não inquietaram-se

Mais-que-Perfeito Composto

eu não tinha-se inquietado
tu não tinhas-te inquietado
ele não tinha-se inquietado
nós não tínhamo-nos inquietado
vós não tínheis-vos inquietado
eles não tinham-se inquietado

Futuro Simples

eu não inquietar-me-ei
tu não inquietar-te-ás
ele não inquietar-se-á
nós não inquietar-nos-emos
vós não inquietar-vos-eis
eles não inquietar-se-ão

Futuro Composto

eu não ter-me-ei inquietado
tu não ter-te-ás inquietado
ele não ter-se-á inquietado
nós não ter-nos-emos inquietado
vós não ter-vos-eis inquietado
eles não ter-se-ão inquietado

Indicativo

Presente

inquieto-me (eu)?
inquietas-te (tu)?
inquieta-se (ele)?
inquietamo-nos (nós)?
inquietais-vos (vós)?
inquietam-se (eles)?

Imperfeito

inquietava-me (eu)?
inquietavas-te (tu)?
inquietava-se (ele)?
inquietávamo-nos (nós)?
inquietáveis-vos (vós)?
inquietavam-se (eles)?

Pretérito Perfeito Simples

inquietei-me (eu)?
inquietaste-te (tu)?
inquietou-se (ele)?
inquietamo-nos (br) / inquietámo-nos (pt) (nós)?
inquietastes-vos (vós)?
inquietaram-se (eles)?

Pretérito Perfeito Composto

tenho-me inquietado (eu)?
tens-te inquietado (tu)?
tem-se inquietado (ele)?
temo-nos inquietado (nós)?
tendes-vos inquietado (vós)?
têm-se inquietado (eles)?

Mais-que-Perfeito Simples

inquietara-me (eu)?
inquietaras-te (tu)?
inquietara-se (ele)?
inquietáramo-nos (nós)?
inquietáreis-vos (vós)?
inquietaram-se (eles)?

Mais-que-Perfeito Composto

tinha-se inquietado (eu)?
tinhas-te inquietado (tu)?
tinha-se inquietado (ele)?
tínhamo-nos inquietado (nós)?
tínheis-vos inquietado (vós)?
tinham-se inquietado (eles)?

Futuro Simples

inquietar-me-ei (eu)?
inquietar-te-ás (tu)?
inquietar-se-á (ele)?
inquietar-nos-emos (nós)?
inquietar-vos-eis (vós)?
inquietar-se-ão (eles)?

Futuro Composto

ter-me-ei inquietado (eu)?
ter-te-ás inquietado (tu)?
ter-se-á inquietado (ele)?
ter-nos-emos inquietado (nós)?
ter-vos-eis inquietado (vós)?
ter-se-ão inquietado (eles)?

Conjuntivo

Presente

eu me inquiete
tu te inquietes
ele se inquiete
nós nos inquietemos
vós vos inquieteis
eles se inquietem

Imperfeito

eu me inquietasse
tu te inquietasses
ele se inquietasse
nós nos inquietássemos
vós vos inquietásseis
eles se inquietassem

Perfeito

eu tenha-me inquietado
tu tenhas-te inquietado
ele tenha-se inquietado
nós tenhamo-nos inquietado
vós tenhais-vos inquietado
eles tenham-se inquietado

Mais-que-Perfeito

eu tivesse-me inquietado
tu tivesses-te inquietado
ele tivesse-se inquietado
nós tivéssemo-nos inquietado
vós tivésseis-vos inquietado
eles tivessem-se inquietado

Futuro

eu me inquietar
tu te inquietares
ele se inquietar
nós nos inquietarmos
vós vos inquietardes
eles se inquietarem

Futuro Anterior

eu tiver-me inquietado
tu tiveres-te inquietado
ele tiver-se inquietado
nós tivermo-nos inquietado
vós tiverdes-vos inquietado
eles tiverem-se inquietado

Conjuntivo

Presente

eu não me inquiete
tu não te inquietes
ele não se inquiete
nós não nos inquietemos
vós não vos inquieteis
eles não se inquietem

Imperfeito

eu não me inquietasse
tu não te inquietasses
ele não se inquietasse
nós não nos inquietássemos
vós não vos inquietásseis
eles não se inquietassem

Perfeito

eu não tenha-me inquietado
tu não tenhas-te inquietado
ele não tenha-se inquietado
nós não tenhamo-nos inquietado
vós não tenhais-vos inquietado
eles não tenham-se inquietado

Mais-que-Perfeito

eu não tivesse-me inquietado
tu não tivesses-te inquietado
ele não tivesse-se inquietado
nós não tivéssemo-nos inquietado
vós não tivésseis-vos inquietado
eles não tivessem-se inquietado

Futuro

eu não me inquietar
tu não te inquietares
ele não se inquietar
nós não nos inquietarmos
vós não vos inquietardes
eles não se inquietarem

Futuro Anterior

eu não tiver-me inquietado
tu não tiveres-te inquietado
ele não tiver-se inquietado
nós não tivermo-nos inquietado
vós não tiverdes-vos inquietado
eles não tiverem-se inquietado

Conjuntivo

Presente

me inquiete (eu)?
te inquietes (tu)?
se inquiete (ele)?
nos inquietemos (nós)?
vos inquieteis (vós)?
se inquietem (eles)?

Imperfeito

me inquietasse (eu)?
te inquietasses (tu)?
se inquietasse (ele)?
nos inquietássemos (nós)?
vos inquietásseis (vós)?
se inquietassem (eles)?

Perfeito

tenha-me inquietado (eu)?
tenhas-te inquietado (tu)?
tenha-se inquietado (ele)?
tenhamo-nos inquietado (nós)?
tenhais-vos inquietado (vós)?
tenham-se inquietado (eles)?

Mais-que-Perfeito

tivesse-me inquietado (eu)?
tivesses-te inquietado (tu)?
tivesse-se inquietado (ele)?
tivéssemo-nos inquietado (nós)?
tivésseis-vos inquietado (vós)?
tivessem-se inquietado (eles)?

Futuro

me inquietar (eu)?
te inquietares (tu)?
se inquietar (ele)?
nos inquietarmos (nós)?
vos inquietardes (vós)?
se inquietarem (eles)?

Futuro Anterior

tiver-me inquietado (eu)?
tiveres-te inquietado (tu)?
tiver-se inquietado (ele)?
tivermo-nos inquietado (nós)?
tiverdes-vos inquietado (vós)?
tiverem-se inquietado (eles)?

Condicional

Simples

eu inquietar-me-ia
tu inquietar-te-ias
ele inquietar-se-ia
nós inquietar-nos-íamos
vós inquietar-vos-íeis
eles inquietar-se-iam

Perfeito

eu ter-me-ia inquietado
tu ter-te-ias inquietado
ele ter-se-ia inquietado
nós ter-nos-íamos inquietado
vós ter-vos-íeis inquietado
eles ter-se-iam inquietado

Condicional

Simples

eu não inquietar-me-ia
tu não inquietar-te-ias
ele não inquietar-se-ia
nós não inquietar-nos-íamos
vós não inquietar-vos-íeis
eles não inquietar-se-iam

Perfeito

eu não ter-me-ia inquietado
tu não ter-te-ias inquietado
ele não ter-se-ia inquietado
nós não ter-nos-íamos inquietado
vós não ter-vos-íeis inquietado
eles não ter-se-iam inquietado

Condicional

Simples

inquietar-me-ia (eu)?
inquietar-te-ias (tu)?
inquietar-se-ia (ele)?
inquietar-nos-íamos (nós)?
inquietar-vos-íeis (vós)?
inquietar-se-iam (eles)?

Perfeito

ter-me-ia inquietado (eu)?
ter-te-ias inquietado (tu)?
ter-se-ia inquietado (ele)?
ter-nos-íamos inquietado (nós)?
ter-vos-íeis inquietado (vós)?
ter-se-iam inquietado (eles)?

Imperativo

(tu) inquieta-te (ele/ela) inquiete-se (nós) inquietemo-nos (vós) inquietai-vos (eles/elas) inquietem-se

Imperativo

(tu) não te inquietes (ele/ela) não se inquiete (nós) não nos inquietemos (vós) não vos inquieteis (eles/elas) não se inquietem

Infinitivo

Pessoal Simples

eu inquietar-me
tu inquietares-te
ele inquietar-se
nós inquietarmo-nos
vós inquietardes-vos
eles inquietarem-se

Pessoal Composto

eu ter-me inquietado
tu teres-te inquietado
ele ter-se inquietado
nós termo-nos inquietado
vós terdes-vos inquietado
eles terem-se inquietado

Infinitivo

Pessoal Simples

eu não inquietar-me
tu não inquietares-te
ele não inquietar-se
nós não inquietarmo-nos
vós não inquietardes-vos
eles não inquietarem-se

Pessoal Composto

eu não ter-me inquietado
tu não teres-te inquietado
ele não ter-se inquietado
nós não termo-nos inquietado
vós não terdes-vos inquietado
eles não terem-se inquietado

Formas impessoais

Particípio

Singular Plural
Masculino inquietado inquietados
Femenino inquietada inquietadas

Gerúndio Simples

inquietando-se

Gerúndio Composto

tendo-se inquietado

Formas impessoais

Particípio

Singular Plural
Masculino inquietado inquietados
Femenino inquietada inquietadas

Gerúndio Simples

não inquietando-se

Gerúndio Composto

não tendo-se inquietado
Нашли ошибку или неточность? Напишите нам.

Спряжение португальских глаголов и формы слов онлайн

PROMT.One помогает быстро проверить формы португальских слов онлайн. Введите глагол, существительное или прилагательное и сразу получите таблицу: для глаголов — формы по лицам, числам, временам, наклонениям и вспомогательным глаголам; для существительных и прилагательных — формы по роду и числу. Поддерживаются европейский и бразильский варианты португальского языка.

Что показывает таблица

Сервис показывает спряжение португальских глаголов, включая правильные, неправильные и часто употребимые формы, а также формы существительных и прилагательных по роду и числу. Это удобно для учёбы, перевода и быстрой проверки грамматики.

  • Формы португальских глаголов на -ar, -er, -ir, включая исключения.
  • Основные времена и наклонения: presente, pretérito perfeito, pretérito imperfeito, pretérito mais-que-perfeito, futuro, condicional, indicativo, conjuntivo (subjuntivo), imperativo.
  • Неличные формы: infinitivo, включая infinitivo pessoal, gerúndio и particípio.
  • Подсказки по сложным временам: ter или haver + particípio, а также корректные формы причастий: feito, dito, visto, posto, aberto, escrito.
  • Различия между вариантами языка: в PT-BR чаще используется estar + gerúndio, а в PT-PT — estar a + infinitivo.
  • Формы существительных и прилагательных по роду и числу, включая случаи согласования и типичные модели множественного числа.

Как пользоваться

  • Введите португальское слово в строку поиска.
  • Нажмите Поиск.
  • Получите таблицу форм и выберите нужный вариант.

Частые вопросы

Что можно проверить?
Спряжение португальских глаголов, а также формы существительных и прилагательных.

Показывает ли сервис времена, наклонения и различия между PT-PT и PT-BR?
Да. PROMT.One показывает основные времена, наклонения, неличные формы и помогает учитывать различия между европейским и бразильским вариантами португальского языка.

Подходит ли это для перевода и учёбы?
Да. Таблицы помогают быстро проверить форму слова, согласование, множественное число и использовать нужный вариант в тексте без ошибок.

Попробуйте прямо сейчас: введите португальское слово и получите таблицу форм в PROMT.One.

Сервис Спряжение и склонение позволяет вам спрягать глаголы и склонять существительные, прилагательные, местоимения и числительные. Здесь можно узнать род и склонение существительных, прилагательных и числительных, степени сравнения прилагательных, спряжение глаголов, посмотреть таблицы времен для английского, немецкого, русского, французского, итальянского, португальского и испанского. Спрягайте глаголы, изучайте правила спряжения и склонения, смотрите переводы в контекстных примерах и словаре.